W latach 1988-1992 był dyrektorem generalnym ICCROM – Międzynarodowego Centrum Badań nad Ochroną i Konserwacją Dziedzictwa Kulturowego w Rzymie (ang. International Centre for Study of the Preservation and the Restoration of Cultural Property). W latach 1995-1999 zajmował stanowisko generalnego konserwatora zabytków, kierując Państwową Służbą Ochrony Zabytków. Przed śmiercią pełnił funkcję kierownika Zakładu Konserwacji Zabytków na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

Przez wiele lat zaangażowany był we współpracę polsko-niemiecką w dziedzinie ochrony i konserwacji zabytków, jest aktywnym członkiem wielu międzynarodowych, zagranicznych i polskich organizacji i stowarzyszeń. Jest przewodniczącym Polskiego Komitetu ICOMOS – Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków i Miejsc Zabytkowych. Był członkiem rad naukowych wielu zagranicznych i polskich instytucji: członkiem rady Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie, członkiem Komisji Konserwatorskiej Muzeum Pałacu w Wilanowie, przewodniczącym Komisji Ochrony Zabytków przy Prezydencie m.st. Warszawy.

Autor licznych badań i publikacji z dziedziny ochrony i konserwacji zabytków (ponad 150), w tym wielu wydanych poza granicami Polski.

Wielokrotnie nagradzany i odznaczany, w tym prestiżową Nagrodą im. Profesora Aleksandra Gieysztora