Prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej. 

Był absolwentem Politechniki Krakowskiej. W latach W latach 1958-1960 pełnił funkcję sekretarza Rady Okręgowej Zrzeszenia Studentów Polskich w Krakowie, następnie przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Krakowie. Od 1967 mieszkał w Warszawie, był sekretarzem Zarządu Głównego ZMS, od 1968 członkiem zarządu PZPN, od 1971 wiceprezesem PZPN ds. ideowo-wychowawczych i dyscypliny. Równocześnie od 1972 do 1976 był wiceprezesem Centralnego Związku Spółdzielczości Budownictwa Mieszkaniowego.

W lipcu 1973 zastąpił Stanisława Nowosielskiego na stanowisku prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej. Pełnił tę funkcję w okresie największych sukcesów polskiej piłki nożnej. Reprezentacja Polski, trenowana przez Kazimierza Górskiego zajeła wówczas III miejsce na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej w Niemczech w 1974 i srebrny medal na Letnich Igrzyskach Olimijskich w Monteralu w 1976. Ustąpił ze swojego stanowiska w grudniu 1976, a od 1977 był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, m.in. w latach 1978-1981 był konsulem generalnym w Kurytybie.

Był Członkiem Honorowym PZPN (1976), a ostatnio przed śmiercią wiceprzewodniczącym Klubu Seniora.